A parte de todo eso es que esto del Euskera es un negocio como una casa.
Empezando por los euskaltegis, si se quiere que se aprenda el euskara porque no toman el ejemplo de U.S.A. donde estudiar ingles es gratuito…

Baina balegoke euskal subjektu nuklear hori indartzen hasteko modu interesgarririk. Ia erabat hutsik dauden herrietako bat euskaltegi bihurtzea. Bertara joan, herri batek behar duen administrazio guztia martxan jarri eta komunitate euskaldun bat eratu. Batzuk bertan biziko lirateke, agian, okupatutako etxe batean bezalatsu. Beste batzuk hilabete edo birako joango lirateke barnetegi klasiko batera joaten diren bezalaxe. Abereak, baratzeak, hitzaldiak, irakurketak, eztabaidak, bizitza. Zereginak banatzeko asanbladak.

Subentzio beharrik gabeko euskaltegi librea, idealismoaren habia, Nor-Nori-Nork sistema zigortzailerik gabeko eskola liberatzailea, euskaraz bizi leloaren praktika sozio-linguistiko plastikoa, kibutz euskaldun ez estatala, naturaren kodigoaren erresuma, euskal herria litzatekeen euskaltegia litzateke horrelako bat. Zergatik ez martxan jarri?

Euskaltegien munduan behintzat halaxe gertatzen da: hainbat dira Moodle “erabiltzen” ari direnak, asko dira erakundearen “bloga” edo CMS bat edo beste erabiltzen dutenak... Zertarako eta nola ari diren erabiltzen ikusita hainbat kasutan alferrikako esfortzu asko ari garela egiten konproba daiteke erraz.

Considero que el aprendizaje de este idioma se esta dejando en manos de euskaltegis que son meras cooperativas, donde la preparacion de algunos profesores es escasisima.Un mero EGA da la posibilidad de dar clases y eso a mi no me da ninguna fiabilidad.

Y por último, quisiera comentar que las facilidades a la hora de aprender euskera son nulas. Como casi todo, se ha convertido en un negocio. Puedes aprenderlo si tienes suficiente dinero como para poder pagar un euskaltegui. Se pretende que todo el mundo pueda llegar a él pero se sigue poniendo uno de los impedimentos mas importantes, el dinero. Si es verdad que las nuevas generaciones tienen la oportunidad de aprenderlo desde los colegios. Aún así, en algín mometo de sus vidas, tendrán que apuntarse a una academia, pues el Título les será necesario.

Euskaltegien mundua barrutik ez dut gehiegi ezagutzen baina nire pertzepzioa gauzak beste modu batera gertatzen ari direla da. Berriro diot, hau guztia kanpotik ikusita jasotzen dudan sentsazioa besterik ez da; Benitok, Txelisek, Abelek, edo Pedrok, besteak beste, argitu beharko lukete hau zertxobait gehiago. Egia da, oraindik ez dutela elkarlanerako txokorik garatu helduen alfabetatze lanetan diharduten irakasleentzat baina elkarri laguntzeko beste prestutasun bat antzematen da, ez dakit, “rollo ona” dagoela ematen du. Euskara eta helduen euskalduntzea gai serioegiak izango dira beste esparruetan ditugun eztabaida antzuekin denbora galtzeko.