Neuk ere erreparatu diot trebetasun hartzaileen asuntoari. Trebetasun hartzaileak  bai, pasiboak ez. Norberaren buruan itxuratzen den testua ez da entzun-irakurri duguna. Ez da gauza berria, baina ulertua ere ez. Ulertze artea da azken batean.

Inteligentziak direla eta: "Ikasle gutxi dira inteligentzia linguistikoa erabiltzen abilak". Metalinguistika eta haren hizkera erabiltzeak noraino laguntzen du orduan?

Neke profesionala, zantzua ikasleak gorrotatzea... um! "Eske ikasleak...". Gurean horren araberako diagnosia egingo balu inork.

Interesgarria irakasle biren arteko bilerak. Entzun, biak bakarrik, konfidentzialitatean, entzun, ez esan zer egin behar den, txandaka. Erraza dirudiela, baina zaila egiten. Inork probatu du inoiz?

Humanistic language teaching aldizkari horrek interesgarria ematen du. Trebetasun sortzaileak ipini beharko ditut martxan ingelesez.

Acquaronirenarekin galdu egin naiz. Gauza interesgarriak dirudite, baina ez diet tamaina hartzen. Ideia erakargarria idazera kreatiboarena, baina erakargarriegiak izan daitezke kreatibo eta literario hitzak nork-zelan hartzen dituen-eta. "Colectura"delako hori egin zait deigarria (irakurkidetza?).  Konpetentzia metaforikoa zer den jantzi behar dut.