Nik gaztelaniaz atera nuen orain hogeita bost bat urte. Nire ilobak orain atera du, gaztelaniaz hark ere (bi mila euro inguru ordainduta). Euskaraz ateratzeko eskubidea izan, biok izan dugu, aukera normalizatua, ordea, ez nik orain hogeita bost urte, ez nire ilobak orain bost hilabete.

Analfabetismo ideologikoa egon daiteke hizkuntzak ez direla inposatzen uste duenarengan. Analfabetismo ideologikoa egon daiteke euskara ez dela inposatu behar dioenaren irizpideetan. Analfabetismo ideologikoa egon daiteke «Erdara ere hemengoa da, gero!» formulazio ideologikoa egia hutsa dela uste duenarengan.

Nire hitzaren hartzailea euskalduna dela ziurtatu gabe, alferrik da –eta frustaziorako bidea– pausu hori ematera inor animatzea. Horregatik, beharrezkoa da, kanpaina koloretsuak egiten direnean, neurri praktiko eta eraginkorrak ipintzea. Neurri ausartak.

Me gustaría que el documento no fuese mera retórica ni un artilugio para salvar lo único que interesa a algunos: la libre decisión para estudiar en castellano, y que el conocimiento del euskera no cuente demasiado para acceder a puestos de trabajo. Si es eso, y sólo eso lo que se persigue, es bueno decirlo, sin necesidad de otros adornos.

¿Son capaces los educadores de dejar de preocuparse y disfrutar del remix?¿En qué se diferencian las escuelas de otras industrias culturales? ¿La lógica implícita de los medios digitales ha dado un giro a nuestras
instituciones educativas? ¿Cuál es la diferencia entre reutilizar y plagiar? ¿Está sobrevalorada la originalidad? ¿Es la apertura nuestra única esperanza? .... ¿Son las empresas de la Web 2.0 el mejor amigo del profesor o sólo una panda de buitres que convierten nuestro trabajo, nuestras relaciones y nuestros datos privados en su nicho de mercado? ¿Ha estallado la burbuja de la Web 2.0? Y, si es así, ¿ahora qué? ¿Cómo podemos enseñar a nuestros estudiantes, colegas y a nosotros mismos a ser propietarios de la tecnología en vez de limitarnos a ser
consumidores? ¿Cuántas violaciones del copyright pueden meterse en una
presentación?

Hizkuntza ezin da sustatu beste hizkuntza bateko hiztunen eskubideen bizkar, edo diskriminazio eta koakzio bidez hizkuntza hori baztertuz edo berari min eginez

...EGAko materialekin Maiteri gertatu zaiona ez da salbuespen bat eta ez da administrazioari, soilik, dagokion gai bat.
Nik uste dut “affair” honek agerian utzi duela kultura, euskara eta baita beste esparruetan ere, herri honetan partekatzeko dugun ohitura eskasa.

Nik norbaiti aipatzen diodanean eduki hau edo hura libre dela (mapak, argazkiak edo ez dakit zer), askori absurdua iruditzen zaio, ze berez, “dena libre omen da”. Edozer kopiatu daiteke erraz, eta ez dira konturatzen arazoa ez dagoela plano teknikoan baizik eta legalean.

Azterketa honetan idatzitako testu eta bertan agertzen diren elementu guztien jabetza intelektualaren eskubideak [Jarri zure izena](e)k dauzka.

[Jarri zure izena](e)k bere buruari aitortzen dio, edozein unean eta aurretiaz ohartarazi gabe, berton dagoen informazioa edo haren konfigurazio zein itxuraren aldaketak eta eguneraketak egiteko ahalmena.

Bai testuen irakurketa, bai bertan dagoen informazioaren erabilera, erabiltzailearen ardurakoak izango dira. Aipatutako irakurketak edo informazio erabilerak sor dezakeen ondorio edo kaltearen inguruan, [Jarri zure izena](e)k ez du inolako erantzukizunik izango, bere eskumenen erabilera zehatzetan jarraitu behar dituen legezko xedapenak ezartzearen ondorioak diren egintza guztietan izan ezik.

[Jarri zure izena](e)k ez du bere gain hartzen testuan hirugarrenek egindako zuzenketetatik, iruzkinetatik edo testuaren edukietatik sor daitekeen inolako erantzukizunik.

Azterketa honek duen informazioa baimenik gabe erabiltzeak eta baita ere [Jarri zure izena](r)en jabego intelektual eta industrialaren eskubideetan sorturiko kalte eta galerek, aipatutakoari legez dagozkion egintzak erabiltzeko bidea emango diote eta, horrela badagokio, horren ondorioz diren erantzukizunetara.

Aurkitzen duzun elebakar astazakil bakoitza giza eskubideei errespetua dien pertsona batean bilakatzen saiatzen baldin bazara, leher egiten duzu eta gehienetan huts egingo duzu. Astazakil bat, astazakila da, eta zuk ez duzu harekin ezer egiteko beharrik.

Litekeen biderik labankorrena aukeratuko genuke, ordea, mintzajardunaren giza arteko moldaerarik existitzen ez dela eta guztia norbanako hiztun isolatuen hautapen hutsezko mintzamoldea dela aditzera emango bagenu. Seinale txarra genuke hori: mende-laurdeneko ibilia alferrik egin dugun seinale, ororen buru.

Horregatik, edozein lekutan eta egoeratan euskaraz hitz egiteko eskubidea autoestimuari lotutako aldarrikapena da: gure kidetasuna eta gure hizkuntza-nortasuna duintasunez onartzea dakar, egonezinik sentitu gabe, eta automatikoki solaskidearen hizkuntzaren mende jarri gabe. Eta helburu hori lor daiteke, soilik baldin eta, ideologiaz euskararen alde egoteaz gain, baliabidez hornitzen bagara; euskaraz hitz egiteko aukera emateaz haratago, euskaraz hitz egitean ondo sentiaraziko gaituzten baliabidez.