Boluntariotza linguistikoaren helburuetako bat hizkuntzaren ikuspegi positiboa ematea da, valentzierara lehenengoz hurbiltzen diren pertsona askok derrigortuta egiten dute, eta guk nahi dugu afektua hartzea, eta erabilera soziala handitzea. Valentziera opari baten modura sentitzea nahi dugu, ongi-etorria emateko hizkuntza bezala, erabilera soziala baita hizkuntzari bizia ematen diona.

Gaur egungo egoerari dagokionez, datuak ematen ditu, oso interesgarriak eta zentzu batean denon intuizioekin bat egiten dutenak: emakumeak gehiengo dira hezkuntzan (unibertsitatea, lanbide heziketa eta kirol hezkuntzan izan ezik), baita helduen euskalduntze-alfabetatzean ere.

Pero también he aprendido a verle el lado positivo a esto: negociando no perdemos el tiempo sino que desarrollamos nuestra capacidad de negociación, una cualidad más que deseable en cualquiera.

Antes solía hacer reflexiones o exponer problemas que tenía con el objeto de que alguien me echara un cable y me diera una receta mágica que acabase de un plumazo con todo problema. Sin embargo, con el tiempo y a medida que voy leyendo más y más sobre todo esto, me doy cuenta de que los “problemas” que tengo en el aula son míos, que mis creencias me hacen dar la clase de determinada forma y que hay muchos condicionantes que son intrínsecos a mí.

Euskara ez da produktu hutsa, baina guztiok dugu iritzi edo pertzepzio jakin bat euskararen gainean. Alde horretatik, euskara marka bat da, eta, beste edozein markak bezala, komunikazio estrategia eraginkorrak behar ditu, balizko kontsumitzaileentzat erakargarri, desiragarri eta gustagarri izango bada.

Ez da erraza irakurtzeko zaletasuna piztea. Ikuspegi falta dagoela uste dut, irakasleek ikasle guztiek irakurtzea eta ondo irakurtzea nahi dute, baina irakurleak beti izan gara gutxiengo txikia. Ikasle guztiak irakurtzen jarri nahiak maila jaistea ekarri du, irakasleek uste dutelako ikasleei ezin zaiela Obabakoak irakurtzeko agindu, lehenengo ipuinean nekatuko direlakoan. Ez dira konturatzen gutxi batzuek gustura irakurriko dutela eta hor hasiko direla benetako irakurle izaten, eta ez liburu nazkagarri batzuk aginduta.

Tanto es así, que sin darme cuenta he ido abandonando las clases puramente gramaticales: llegar a clase, exponer la explicación y hacer ejercicios para practicar lo visto. (Esto lo he contrastado con el tipo de actividades que realizo con mis alumnos a través de las programaciones que tengo). Sin embargo, en estos últimos tiempos me he dado cuenta de que este tipo de clases son importantes, interesantes o necesarias para los alumnos en niveles iniciales. Necesitamos algo a lo que agarrarnos. Así que sirva esto de toque de atención para volver a la clase de gramática.

Estoy preparando unas especificaciones de examen y una prueba hecha de acuerdo con esas especificaciones y me doy cuenta de lo difícil que es este trabajo. Detrás de un buen examen hay mucho trabajo. Ahora ya sé porque la mayoría de pruebas que he hecho como estudiante eran tan deficientes…

Euskararen aldeko kanpainak egiten dira, baina erakunde edo talde bakoitzak lau trago edan eta gero bururaturiko lau txorakeriatik abiatuta. Batek esaten dizu aire-aire euskarari, gero asmatzen dugu birus bat, gero euskarak behar zaitu… Anabasa da. Ditugun tresnak pattal erabiltzen ari gara, hezkuntza sistema, komunikabideak… Euskara saldu beharreko produktu bat da, komatxoen artean, eta horretarako koordinazioa behar da. Baina irizpide argiak behar ditugu eta ez ditugula ematen du. Ekintza txikienak egiteko, aztertuta eta adostuta izan beharko dugu euskararentzako etorkizunerako ildo estrategiko nagusia, beste gauzak egiteko.

1. Euskarazko kultur produktuak kontsumitzeko, euskaraz jakitea komeni da, baina ez da nahikoa

• Euskarazko KULTUR produktuak kontsumitzera iristeko:
• Aurrena euskaraz jakin behar da. Salbuespena, guraso erdaldun eta atzerritar euskaltzaleak.
• Gainera, euskaldun horiek euskal mundura hurbildu behar dira.
• Orduan has daitezke euskarazko kultur produktuak kontsumitzen.
• Izan ere, euskarazko kultur kontsumoaren bilakaera, hizkuntz normalizazio prozesuaren bilakaeraren araberakoa izango da, eta alderantziz.

Muchas de las estrategias de interacción de ambos [profesores] y estudiantes utilizan cara a cara, simplemente no funcionan online

“Euskaraz jardutea ez delako batere naturala, kontrakarrean bizitzea inplikatzen duenez gero. Ghettoan bizitzera kondenatu gaituztenez gero. Eta euskaltzale batzuk izan ezik —Landa eta Silveira tartean—, herri hau ez bide dago kontzientziatua eta konbentzitua modu ez-naturalean bizitzeko. Euskaldunak naturala izatea erabaki du nonbait, eta hortik datozkigu komeriak.”

“- Atarramentu errazik behintzat, ez! Gure umetan, ‘nika’ hitzegiten zuena seinalatua genian… ‘mixerikordiakoa’ edo umezurtztegikoa huan, familiarik ez zuten bikoteren batek adoptatua… pikaroenek ‘kuku-seme’ ere deitzen ziotena. Gaur, denak halakoak ote dira, ba? Fraile artean ere ez al degu, ba, ‘gurean’ esaten…?”

Zutabetxo hau argitaratu den egun berean, Euskaltzaindiko albiste bat berripaperetan (albiste on bat, batzuek luzeegi iritziko badiote ere epeari): “Euskarazko hiztegia eta gramatika 2014rako osorik Interneten jarriko ditu EHUk”