Irakaskuntzan eta formazioan diru asko gastatu da erremintak jartzen, baina ez irakasten edo probatzen ea zein zen egokiena. Luzaro egon gara ezaguerak eta jakintza pasahitzen bidez ezkutatzen, agerian eta jendearen esku utzi beharrean, benetan zer-nolako hedapen objektiboa duten jakiteko.

Euskaltegien mundua barrutik ez dut gehiegi ezagutzen baina nire pertzepzioa gauzak beste modu batera gertatzen ari direla da. Berriro diot, hau guztia kanpotik ikusita jasotzen dudan sentsazioa besterik ez da; Benitok, Txelisek, Abelek, edo Pedrok, besteak beste, argitu beharko lukete hau zertxobait gehiago. Egia da, oraindik ez dutela elkarlanerako txokorik garatu helduen alfabetatze lanetan diharduten irakasleentzat baina elkarri laguntzeko beste prestutasun bat antzematen da, ez dakit, “rollo ona” dagoela ematen du. Euskara eta helduen euskalduntzea gai serioegiak izango dira beste esparruetan ditugun eztabaida antzuekin denbora galtzeko.